Lief en leed…
Om maar met ‘het leed’ te beginnen: poes Lara is er niet meer. Na jarenlang gesukkeld te hebben met haar gezondheid, bleek haar dwangmatige gedrag van de laatste maanden, te wijten te zijn aan een niet behandelbare hersentumor.
De dierenarts heeft haar, hier thuis, begeleid naar de Poezenhemel. Helaas een enkele reis.
En toen werd het zó stil in huis. Nooit meer, voor ik de deur uit ging, zeggen ‘Ik ben éven boodschappen doen hoor’ of bij terugkomst bijna struikelend de woonkamer bereiken…. Ze was altijd daar, waar ik haar níet verwachtte.
Een sprongetje in de tijd (ja, klein sprongetje). Niet dat ik Lara al vergeten ben, NEE. Als ik mijn telefoon open, lacht zíj me tegemoet, maar er lopen hier al wel twee nieuwe huisgenoten rond. Bedoeling was één, maar ’t werden er twee. Anderhalf jaar oud en samen opgegroeid op ‘driehoog-achter’. Wat een verschil met – inmiddels – bezadigde Lara. Deze dames rennen als gekken achter elkaar aan door het hele huis, twee bloempotten en een vaas bloemen zijn inmiddels gesneuveld en mijn net nieuwe bank wordt fanatiek als krabpaal gebruikt. Eten op de aanrecht is niet veilig en het toetsenbord van de computer verzint regelmatig nieuwe, onbedoelde poezenwoorden.
Maar, na al dat rennen en spelen, worden ze toch ook wel eens moe en vallen dan in elkaars poten in slaap.
Sinds een paar dagen mogen Rosie en Lindje (niet door mij gekozen namen) in de – ommuurde – achtertuin. En wat ze daar meemaken: spinnetjes, die je kunt eten, vlinders waar je achterna kunt jagen, vogels (gelukkig) heel hoog in een boom, grassprietjes die bewegen en waaraan je kunt knabbelen, hommels, vliegen, miertjes, alles is nieuw en alles ruikt lekker! Muizen heb ik gelukkig nog niet hoeven redden. Het meest grappige gebeurde van de week. Ze waren buiten en vroegen zich af waar die nattigheid boven hun hoofd opeens vandaan kwam. Ja, ook regen bleek een nog onbekend fenomeen. Helaas hebben ze de studie ‘hoe werkt een kattenluik’ nog niet afgerond. De onbetaalde portier maakt veel overuren en geeft veel en vaak kattensnoepjes gerelateerde bijlessen.
Ooit zal het moment aanbreken, dat ze die paar plekjes in de tuin, van waaruit ze kunnen ‘ontsnappen’, wél weten te vinden en de echt Grote Buitenwereld gaan ontdekken.
Dat de halve Siamees en de hele Burmees statig, bijna koninklijk, over de Nieuweweg zullen wandelen.
Van driehoog-achter naar dat leuke straatje in Eemnes, da’s best een upgrade!
Ik hoop zó, dat van ‘dat-leuke-straatje-hier’ naar de Poezenhemel door Lara (en haar voorgangers Muis, Wendie,Tara-1 en Tara-2 ook als een mooie upgrade werd ervaren!