Onlangs op 15 augustus stonden we zoals elk jaar stil bij het einde van de Tweede Wereldoorlog voor het Koninkrijk der Nederlanden en herdachten we alle slachtoffers van de oorlog tegen Japan en de Japanse bezetting van Nederlands-Indië.
Aan ons, leden van het Comité 4 mei Eemnes, is weleens gevraagd of we ook niet zouden moeten stil staan bij dit feit op 15 augustus. Dat betekende eigenlijk pas het einde van de Tweede Wereldoorlog voor ons.
De herdenking is belangrijk omdat het niet alleen de formele beëindiging van de oorlog markeert, maar ook een moment is om te herinneren aan de impact van de oorlog op de bevolking van Nederlands-Indië en de daaropvolgende periode van geweld en ontheemding. Er wordt jaarlijks een nationale herdenking gehouden in Den Haag, maar ook op diverse andere plaatsen in Nederland vinden lokale herdenkingen plaats. Wij hebben hier en daar in Eemnes rond gevraagd of er behoefte is voor zo’n herdenking in Eemnes, maar de meeste ‘betrokkenen’ voelen die niet. “Het is te laat” en “Er zijn voldoende plekken waar 15 augustus een herdenking plaatsvindt”.
Dichtbij Eemnes, in Baarn is bijvoorbeeld een Indisch monument en wordt jaarlijks een herdenking georganiseerd. Ook zijn er nog weinig overlevenden, die ons kunnen vertellen over die tijd.
Onlangs sprak ik met dhr. Rom van der Schaaf, die als 8-jarige in het kamp Tjideng in voormalig Nederlands-Indië de bevrijding meemaakte. Hij vertelt erover in het boek ‘Vrijheid is het mooiste woord’ (uitgegeven in Eemnes in 2020 ter gelegenheid van 75 jaar vrijheid). Mocht u toch behoefte hebben aan een Indië-herdenking hier, of wilt u uw verhaal aan ons kwijt, laat het ons dan weten. U kunt daarvoor terecht op onze website comite4meieemnes.nl
