Sprookjes
Er was een tijd waarin je straffeloos sprookjes kon vertellen. In het pre-internet tijdperk was de waarheid vaak slechts met de grootste moeite te achterhalen en dat gaf ook een zekere vrijheid. Het liet ook lekker veel ruimte voor fantasie en creativiteit, vooral voor de schrijvende pers en daar wist ik alles van. Je kwam er altijd fluitend mee weg. Maakte ook vrolijke één-tweetjes met andere redactieleden van het weekblad waar ik werkte mogelijk en dat was altijd genieten. Regelmatig kregen we opdrachten om ‘even een stukje eruit te gooien’ over extreem obscure films en acteurs, die nog heel ver weg waren van de definitieve sterrenstatus. Over wie dus helaas helemaal niets te vinden was in encyclopedieën (Voor de jongeren: is een uitgeprinte wikipedia) en bladen. En dan moest je toch wát. “Sally Osborne, iemand?” riep een collega dan vertwijfeld. Als er dan uitsluitend blanco blikken werden uitgewisseld en niemand ook maar iets wist te produceren over deze Britse actrice, begon het feest. Als een stel jonge honden dat rotte vis ruikt om lekker in te rollen, sloegen we dan al fantaserend op hol. “Wie de jonge actrice aan het werk ziet in de serie ‘Kings Royal´,“ begon collega Jos dan, waarop een ander inviel, “zou niet vermoeden dat…” En dan mocht iemand het afmaken: ”…dat, eh.. deze Engelse schone (seksisme kon toen nog) er privé heel bijzondere hobby’s op na houdt.” Klaar, daar kon je uiteraard alle kanten mee op en dat deden we dan ook. Complete onzin. We lieten de mindere goden van de Britse en Amerikaanse cinema er wekelijks met een botaniseertrommel op uittrekken, gewoon omdat botaniseertrommel zo’n fantastisch woord was en je maar zo zelden de gelegenheid kreeg het te gebruiken. Of we lieten de arme Sally Osborne ‘ieder vrij moment’ met een parachute uit een vliegtuig springen, omdat “het vliegen haar als het ware in het bloed zat, als dochter van een oud RAF-piloot”. En geen enkele haan die er ooit naar kraaide. Nu doet het bizarre feit zich voor dat we in een tijdperk leven waarin alle mogelijke informatie per direct met een druk op de knop beschikbaar is, ook van toch redelijk betrouwbare instituten als het Centraal Bureau voor de Statistiek, CPB, OESO, Eurostat en diverse kwaliteitsmedia. Wie niet al te lui is en bereid even verder te kijken dan De Telegraaf en Vandaag Inside (Voor de jongeren: dat is facebook met bewegend beeld) kan zich prima verdiepen in onderwerpen die hem of haar interesseren. En zich een gedegen, op feiten gebaseerde mening vormen, wars van vooroordelen, framen en sprookjes. En constateren dat de meeste meningen op social media desondanks vooral gebaseerd zijn op sprookjes, framen en vooroordelen.
Tipje: grote bekken, eerst even feiten checken.